Onze Ambassadeurs
Onze ambassadeurs zijn vertegenwoordigers van het gedachtengoed van het Rosa Spier Huis. Zij adviseren daarnaast de directie ten aanzien van de visie en toekomstplannen.
Dick Bakker
Met pianist Louis van Dijk heb ik als sound-engineer, arrangeur, componist, dirigent en muziekproducer 50 jaar nauw samengewerkt. Toen Louis in het oude Rosa Spier Huis ging wonen heb ik hem daar opgezocht.
Bij die gelegenheid kwam ik de toenmalige directrice tegen en hebben wij gesproken over het nieuw te bouwen Rosa Spier Huis. Bij een vervolggesprek heeft zij mij gevraagd om als ambassadeur mee te helpen met de ontwikkeling van het cultuurcentrum en de theaterzaal van Rosa Spier.
Van het begin af aan heb ik de bouw van het nieuwe complex intensief gevolgd en geadviseerd bij de akoestische en technische zaken van de theaterzaal. Na de oplevering van het nieuwe Rosa Spier Huis zijn we op zoek gegaan naar musici, artiesten, wetenschappers en kunstenaars die in het Rosa Spier Huis zouden willen wonen en werken. Het is een bijzonder complex, prachtig gelegen met een mooie tuin, een eigen cultuurcentrum met theaterzaal, grand café, muziekstudio en bibliotheek.
* foto door Mieke Honingh
Er is één zorggebouw, een cultuurhuis en vier aparte gebouwen met appartementen, eigen studio’s en ateliers. Creativiteit van de bewoners staat hoog in het vaandel. In Rosa Spier heb ik een eigen muziekstudio/atelier. Een heerlijke werkplek omringd door creatieve collega’s. Zelf zet ik mij in voor jonge conservatorium studenten en geef aan hun masterclasses voor het componeren en arrangeren van muziek op beeld.
Het is voor mij een genoegen om me in te zetten voor talentvolle jongeren en met hun mijn muzikale ervaringen te delen. Het Rosa Spier Huis is bij uitstek geschikt om jongeren en ouderen met elkaar te verbinden!
Leo Samama
Onder normale omstandigheden zou ik mezelf presenteren als componist en musicoloog, eventueel ook als schrijver en bestuurder. Maar voor het Rosa Spierhuis liggen de zaken toch even anders. Ik ken het huis immers al van voor dat het bestond. Zoals ik ook Rosa Spier (zij het vaag) me nog herinner uit de laatste jaren van haar leven bij mijn grootmoeder in huis.
Want zo was het allemaal begonnen toen ik nog een jonge tiener was: Rosa Spier verlangde naar een woonplek waar ze na het werk overdag thuis kon komen en opgevangen zou worden door vrienden en gelijkgestemden. En mijn grootmoeder, Henriette Polak-Schwarz, beloofde haar daarvoor te zorgen.
Daarvoor was niet alleen een stichting nodig, en vanzelfsprekend ook geld, maar zeker evenzeer een stuk grond waar een dergelijk huis gevestigd kon worden. Nu wil het toeval dat er in Laren in die jaren overwogen werd de middelbare school aan de overzijde van de snelweg, bij de begraafplaats, te verhuizen naar een plek dichter bij het dorp. Daarvoor werd gedacht aan het weiland tussen de Houtweg en de Werkdroger, grenzend aan de tennisbanen. Wij woonden toen aan de Houtweg…. Menige buurtbewoner aan de Houtweg zag een dergelijk lan met lede ogen aan. Al die brommers voor de deur. En dus besloten mijn ouders en mijn grootmoeder het betreffende stuk grond, waar onder meer ons ezeltje op graasde, voor de neus van de gemeente weg te kopen.
Daarna kwam het Rosa Spierhuis, daar zette ik mijn eerste stappen nog voor de opening in 1969, daar hielpen met iets jongere zus en ik, de ‘oudjes’, zoals mijn oma ze steevast noemde (en zij was heel wat ouder dan de meeste bewoners toen), door de stille zondagmiddagen heen. Mijn zus bediende de telefoon, samen bezochten we de bewoners voor een praatje, en ik zorgde zo nu en dan voor een lezing in de mooie, kleine concertzaal. In feite heb ik daar, met een streng en kritisch publiek voor me, het vak geleerd…
Vanaf dat moment was het Rosa Spierhuis een stukje van onze familie, ook na de dood van onze oma in 1974. Sommige bewoners kwamen geregeld bij mijn ouders over de vloer, gingen zelfs mee op vakantie. Het was dan ook meer dan vanzelfsprekend dat ik na 2003, toen er plannen waren voor een nieuw Rosa Spierhuis, aangepast aan de eisen van de nieuwe zorgwet, verschillende malen door de bewoners gevraagd werd mee te denken. En niet minder bijzonder was dat uiteindelijk zoveel jaren later de eerste paal aan de Hector Treublaan door Hedy d’Ancona (namens de Anna Stibbe Stichting) samen met mijn moeder en een bewoner van het huis de grond in geslagen kon worden.
Het ambassadeurschap van het Rosa Spierhuis past in deze lijn, deze verbondenheid met het huis en zijn bewoners, met Rosa Spier en met mijn grootmoeder. Ik hoop dat ik vanuit die ‘noblesse oblige’ mijn steentje kan bijdragen.
Halina Reijn
Actrice, regisseur en schrijfster
Jong ambassadeurs
Tobias Wenting
Sinds ik als kind van zeven voor het eerst achter de piano kroop, is het instrument niet meer weg te denken uit mijn leven en werk. Na mijn klassiek pianostudie aan de School Voor Jong Talent, besloot ik mijn blikveld te verruimen door Compositie voor Film en Theater te studeren aan het ArtEZ Conservatorium in Arnhem. Op ArtEZ kwamen mijn liefde voor pianospelen, componeren, zingen en tekstschrijven samen binnen de Nederlandse kleinkunst.
Ik ben voortdurend op zoek naar onconventionele manieren waarop muziek en tekst samen kunnen komen. Naast mijn werk als pianist en theatermaker ben ik als arrangeur en componist betrokken bij verschillende theater- film- en gameprojecten in binnen- en buitenland.
Het Rosa Spierhuis is voor mij een plek waar kennis, vakmanschap en creativiteit op een prachtige manier samenkomen. Als jonge kunstenaar leer ik veel van de samenwerking met het Rosa Spierhuis en haar bewoners. Ik ben blij dat ik deze samenwerking voort kan zetten als Jong Ambassadeur.
Joost Willemze
Joost Willemze (1996) is een van de vooraanstaande harpisten van zijn generatie. Zijn spel wordt geprezen om de technische verfijning en grote verhalende kracht. Zijn repertoire omvat een breed scala aan muziekstijlen, van barok tot hedendaags en alles daartussenin. Ook stimuleert hij componisten om nieuwe werken te schrijven voor de harp. Joost streeft ernaar om de grenzen van zijn instrument te verleggen en de veelzijdigheid ervan tot leven te brengen voor een breed publiek.
Joost won eerste prijzen op het Prinses Christina Concours, het harpconcours in Porto en het Italiaanse Suoni d’Arpa. Tevens viel hij in de prijzen bij concoursen in Seoul, München, Bloomington en New York. In 2023 ontving hij de prestigieuze Dutch Classical Talent Award met zijn programma ‘Orpheus’, waarmee hij een tournee maakte langs de belangrijkste Nederlandse concertzalen. Dat jaar werd hij ook onderscheiden met de GrachtenfestivalPrijs en benoemd tot Artist in Residence van het Grachtenfestival in 2024.
Joost treedt regelmatig op in binnen- en buitenland. Hij gaf concerten van Rio de Janeiro tot Taipei en op bijzondere locaties, waaronder het Paleis op de Dam en het Italiaanse ministerie van Cultuur in Rome. Als solist werkte hij samen met onder meer het JeugdOrkest Nederland, het Nederlands KamerOrkest en het Radio Filharmonisch Orkest, waarmee hij recent debuteerde in de Grote Zaal van het Concertgebouw. Daarnaast is hij regelmatig te gast op radio en televisie, onder andere in De Klassieken, Opium op Oerol en Podium Klassiek. In 2025 was hij te zien tijdens het Prinsengrachtconcert in Amsterdam.
Joost studeerde bij Erika Waardenburg aan het Conservatorium van Amsterdam, waar hij zijn masterdiploma behaalde met uitmuntende beoordeling. Ook volgde hij intensief lessen bij Sylvain Blassel in Parijs. Naast zijn muzikale opleiding behaalde hij bachelors in Russisch en Klassieke Talen aan de Universiteit Leiden en studeerde aan academische instituten in Rome en Sint Petersburg. Deze brede achtergrond vormt een belangrijke voedingsbodem voor zijn concertprogramma’s.
Naast zijn uitvoeringspraktijk is Joost actief als docent. Hij gaf masterclasses op conservatoria in Europa en Azië en werd recent benoemd tot hoofdvakdocent harp aan Codarts in Rotterdam.
